| 2

Vanmorgen was ik bij een bijeenkomst die ging over het lijdensverhaal van Christus. We lazen afwisselend delen uit psalm 22 en delen uit Matteüs, dat begon bij dat Jezus werd meegenomen door de soldaten nadat hij door Pilatus was uitgeleverd. Hij werd bespot en geslagen. Niemand die iets deed om te helpen.
Ik heb dit verhaal vaker gelezen in deze tijd voor Pasen, maar ook nu weer raakte het me. Hoe kunnen mensen dit iemand aandoen?! Iemand die alleen maar het goede wilde doen. Het voelt voor mij als zo’n groot onrecht en dat maakt me boos.
Tegelijk voelde ik vanmorgen een diep gevoel van onmacht. Jezus en ook de schrijver van psalm 22 stonden er alleen voor. Niemand die hen hielp. Alleen maar mensen om hen heen die hen kwaad wilden doen en ook daadwerkelijk deden. En dat gebeurt in onze wereld nog steeds. Mensen die andere mensen kwaad doen. Net of het leven van die mensen er niet toe doet.

Ik moest terugdenken aan mijn eigen situatie, vroeger toen ik gepest werd. Ook toen waren er velen die mij kwaad wilden doen, werd ik bespot en uitgejouwd. Of juist genegeerd. Ik hoorde er niet bij. Ik voelde me onveilig, was bang en niet bij machte om er iets aan te doen. Het was en is, als ik eraan terugdenk, een akelig gevoel. Vooral als niemand om je heen ingrijpt en je helpt. En je er dus alleen voor staat…

De ellende van er alleen voor staan, is dat je dingen gaat geloven die misschien niet eens waar zijn. Ik ging bijvoorbeeld geloven dat pesten normaal was. Geen enkele leerkracht greep in, zelfs niet toen ik aangaf dat ik werd gepest. Niemand zei dat het niet waar was, dat pesten niet normaal was. En zo ging ik langzamerhand geloven dat pesten bij mijn leven hoorde en dat het kwam omdat ik inderdaad een stom kind was, zoals de pesters zeiden.

Hoe is dit voor jou? Heb jij ook het gevoel dat je er alleen voor staat? Heb je ook het gevoel dat je niet serieus genomen wordt? Heb je ook het gevoel dat pesten “normaal” is?

Vandaag start ik met mijn blog. Een blog over pesten. Waarom? In de eerste plaats omdat ik zelf dus gepest ben en zo goed weet wat het is en wat de gevolgen zijn. En verder omdat ik vanuit mijn ervaring aangevuld met mijn kennis graag mensen wil helpen die nu of in het verleden met pesten te maken hebben (gehad). Of jij dat nu zelf bent of dat het bijvoorbeeld je kind is, dat maakt niet uit.
Door middel van deze blog hoop ik dat mensen zich bewust worden van wat pesten met iemand doet en dat het niet een leuk grapje is. En jij… jij die zo goed snapt en je herkent in wat ik schrijf… ik hoop dat je er een beetje steun in vindt.

Als je de behoefte voelt om jouw verhaal met mij te delen, aarzel dan niet om contact met me op te nemen.

2 Antwoorden

  1. Lilly

    Goed gedaan lieve Bianca, Gods zegen op je weg, liefs, Lilly

  2. Elly

    Mooie persoonlijke blog, helemaal vanuit je hart, Bianca!